Om in publiek te spreken hij is iets die echt van hoofd aan meer dan één brengt. Gelukkig worden de korte cursussen algemeen waarin het als het verkrijgen van de basisvaardigheden van de mededeling… wordt onderwezen
In lade bronch Ik ben het oostenartikel dat aan ons van de cursus die bij „het leren om in publiek“ doet te spreken spreekt, ontspruit ik het „letterlijk“ omdat echt hij wie geen afval op alle manier… heeft, dejeis post is om zijn Web niet te zien: lade bronch v2.0 (dank u zeer aan Roger en het excuseert de moed)

„Vandaag ben ik voor het eerst naar de klassen van de cursus van oratoria gegaan. In tien minuten die zij aan duidelijk me hebben gemaakt dat iedereen kan in publiek spreken maar wie de kleine mensen spreken werkelijk goed in publiek.“

De cursus van oratoriabladeren. De clubs van debat van de Amerikaanse films herinnert zich vaag aan me aan die tenzij welke tellingen het hier de vorm, aangezien het zegt, meer dan is de bodem, wat is wat het wordt gezegd. De aandacht van mensen vangen hangt veel meer van orador af dat van het bericht. Een goede orador moet complexe synthetisch, dark in duidelijk draaien en gevoel maken waaraan hem die die aan hem rechtstreeks aan hem luistert wordt gesproken hoewel in de ruimte honderden mensen zijn.

Vanochtend heeft de professor opheft een coberry student aan estrado één gemaakt en het is gewijd om de gemeenschappelijkste fouten te tonen wanneer het in publiek wordt gesproken. Chiquilla was alles een showcase van gebaren, woorden en uitdrukkingen dat-niet--moeten-aan gebruik. De oom heeft een oog gehad of misschien is de werkelijkheid dat allen wij aangezien zij aan het uur zo slecht zijn aan ons in openbaar uit te drukken en gespeeld op verzekering.

Hoewel het gemiddelde schrijven niet beste om van de mondelinge mededeling is te spreken zal ik sommige voorbeelden aan u voorleggen waarvan het aan ons heeft verklaard.

• De uitdrukkingen: „is het de moeite waard is“ de moeite waard, „? “, „eeeeeeh“, „knokige“ of zijn verschillende „sabesss“ „geen“ en andere latiguillos die onvermijdelijk zijn toen wij van-persoonsspijker zoals ijzers aan rode in de oren van een publiek tot het punt spraken dat sommige mensen de rentereden verliezen waarom zij wordt verklaard en zij worden gewijd om op de uitdrukking te wachten. om een voorbeeld van dit te zien spreken enige esperaos op het tijdstip van de sporten in het nieuws en fijaos binnen als voetbalspelers. Van elk vijf woorden zes zijn zij uitdrukkingen.
• Handen: De handen moeten altijd bij gezicht zijn die spoedig naar het brood gaan, aangezien de enige uitzondering wij indient de zak zette om ontspanning over te brengen of coloquialidad. Esto es útil si se va a contar una anecdota o alguna broma. En general los gestos que se hagan con las manos deben ser suaves, y no deben salir de lo que sería el cuadro que forman los hombros-tronco-cintura. Las manos deben utilizarse para reforzar lo que se está diciendo sino es así solo distraeran provocando el efecto contrario que queremos. Si no sabemos usar bien las manos para expresar lo que queremos decir o no sabemos que hacer con ellas cuando salimos a hablar en público es muy útil sostener un boligrafo con ambas manos para distraer la atención de las mismas y evitar tener que usarlas.
• Postura. Los brazos jamás deben cruzarse sobre las manos, estas siempre tienen que estar a la vista, para que resulte más gráfico si vamos a cruzar los brazos que sea como si nos sujetasemos los codos-triceps con ellas.
  Jamás debemos encogernos, encorvarnos o hacer gestos dubitativos porque indican inseguridad o debilidad. Los hombres es preferible que cruzan las manos atrás y adopten una postura relajada en lugar de la postura típica de “descansen” con los brazos por delante y una mano sujetando la muñeca de la otra.
• La voz. El orador debe ser un poco actor. Debe darle enfasis a las partes esenciales del discurso. Esto es complicado de explicar por escrito pero si habeis visto a Buenafuente en sus monólogos vereis que se le da bien darle el tono justo a las frases aunque justamente la mayoría de ellas sean en tono humorístico. Los políticos también hacen bastante bien esto aunque los gestos con las manos suelen llevarlos peor. (será porque las tienen muy largas)

Muy interesante…via: El cajon de bronch