Πρώτα εμπόδιο του comunicaci; ν είναι percepci; ν και ενιαίο αυτό κατανόησης που θα φθάσουμε στο conclusi; ν που ενιαίος είναι δυνατός για να επικοινωνήσει στο τ; rminos ή γλώσσα του adressee μας;

Σας αφήνω σε μια ινδική δημοφιλή ιστορία ότι εξηγεί ποια επεξεργασία των comunicaros;

… Κάνει το μ; χιλιάδες s α; εσείς, στην κοιλάδα του Ρ; ή Brahmanputra, viv; ένα άτομο έξι τυφλό που πέρασε τις ώρες που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να δει το qui; το ν ήταν όλης της κας; το σοφό s.

Προκειμένου να καταδειχθεί το sabidur του; , οι σοφές εξηγημένες άνθρωποι ιστορίες μ; s fant; sticas ότι εμφανίζονται; και decid σύντομα; μεταξύ τους qui; το ν ήταν το μ; το επινοητικό s.

Εντούτοις, lleg; το δ; δεδομένου ότι η ήρεμη ατμόσφαιρα turb; και Βόλβη; αντιπαράθεση μεταξύ των ατόμων, τα οποία δεν επέτυχαν μια συμφωνία για η ακριβής μορφή ενός ελέφαντα. Οι θέσεις αντιτάχτηκαν και όπως το αριθ. τους hab; όντας σε θέση να το αγγίξουν ποτέ, αποφάσισαν να αφήσουν στο δ; μετά από το το ψάχνει μιας μονάδας, και κατά αυτόν τον τρόπο για να είναι σε θέση να αφήσει τις αμφιβολίες.

Μόλις πρώτο π; τα jaros υπαινίχθηκαν το τραγούδι τους, με τον ήλιο α; το ν στα μέσα να αυξηθεί, τα έξι τυφλά πήρε στο νεαρό άτομο Dookiram όπως το gu; , και βαλμένος στη σειρά με τα χέρια στους ώμους αυτός τους; , ανέλαβε το Μάρτιο παρατάσσοντας το μονοπάτι που μπαάλθηκε στο δασικό μ; το βαθύ s. Όχι hab; περπατημένο πολύ όταν ξαφνικά, όταν σαφείς εισγμένος σε έναν φωτεινό, είδαν χτύπησε κάτω ένας μεγάλος ελέφαντας στο πλευρό του ήρεμα. Ενώ πλησίασαν τον ελέφαντα incorpor; , αλλά αμέσως perdi; Διά; s και σε χωρίς prepar τον ίδιο; προκειμένου να δοκιμαστεί ήδη το πρόγευμα φρούτων του που hab; προετοιμασμένος.

Έξι οι σοφοί τυφλοί ήταν πλήρεις του alegr; , και άλλοι από την τύχη τους δέχτηκε συγχαρητήρια ένα α. Τελικά podr; για να λύσει το δίλημμα και για να αποφασίσει το $cu; το λ ήταν η αληθινή μορφή του ζώου.

Καταρχήν, το μ; το αποφασισμένο s, abalanz; στο φυλακισμένο ελέφαντα του μεγάλου ilusi; ν για να το αγγίξει. Εντούτοις, η βιασύνη προκαλούμενη που το πόδι του αντιμετώπισε πέρα από έναν κλάδο πέρα από το έδαφος και χτύπησε το πλευρό του ζωικού μετώπου.
- OH, αδελφοί μ; εσείς! , exclam; , σας λέω ότι ο ελέφαντας είναι ακριβώς όπως έναν τοίχο της λάσπης ξηρός στον ήλιο.

Lleg; η στροφή του δεύτερου από τον τυφλό, αυτός avanz; με το μ; precauci του s; ν, με τα χέρια εκτεταμένα πριν; λ, για να μην το φοβίσει. Σε αυτό το posici; ν αμέσως toc; δύο πολύ μακροχρόνια και δειγμένα αντικείμενα, τα οποία ήταν κυρτά πέρα από το κεφάλι τους. Ήταν το eyeteeth του ελέφαντα.
- OH, αδελφοί μ; εσείς! , λέω σε σας ότι η μορφή αυτού του ζώου είναι ακριβώς ως μια από μια λόγχη; χωρίς μια αμφιβολία; sta είναι!
El resto de los sabios no pod?an evitar burlarse en voz baja, ya que ninguno se acababa de creer los que los otros dec?an.

El tercer ciego empez? a acercarse al elefante por delante, para tocarlo cuidadosamente. El animal ya algo curioso, se gir? hac?a ?l y le envolvi? la cintura con su trompa. El ciego agarr? la trompa del animal y la resigui? de arriba a abajo notando su forma alargada y estrecha, y c?mo se mov?a a voluntad.
-Escuchad queridos hermanos, este elefante es m?s bien como?como una larga serpiente.Los dem?s sabios disent?an en silencio, ya que en nada se parec?a a la forma que ellos hab?an podido tocar.

Era el turno del cuarto sabio, que se acerc? por detr?s y recibi? un suave golpe con la cola del animal, que se mov?a para asustar a los insectos que le molestaban. El sabio prendi? la cola y la resigui? de arriba abajo con las manos, notando cada una de las arrugas y los pelos que la cubr?an. El sabio no tuvo dudas y exclam?:
-Ya lo tengo!, dijo el sabio lleno de alegr?a, yo os dir? cual es la verdadera forma del elefante. Sin duda es igual a una vieja cuerda.

El quinto de los sabios tom? el relevo y se acerc? al elefante pendiente de o?r cualquiera de sus movimientos. Al alzar su mano para buscarlo, sus dedos resiguieron la oreja del animal y d?ndose la vuelta, el quinto sabio grit? a los dem?s:
-Ninguno de vosotros ha acertado en su forma. El elefante es m?s bien como un gran abanico plano ? y cedi? su turno al ?ltimo de los sabios para que lo comprobara por s? mismo.

El sexto sabio era el m?s viejo de todos, y cuando se encamin? hacia el animal, lo hizo con lentitud, apoyando el peso de su cuerpo sobre un viejo bast?n de madera. De tan doblado que estaba por la edad, el sexto ciego pas? por debajo de la barriga del elefante y al buscarlo, agarr? con fuerza su gruesa pata.
-Hermanos!, Lo estoy tocando ahora mismo y os aseguro que el elefante tiene la misma forma que el tronco de una gran palmera.

Ahora todos hab?an experimentado por ellos mismos cu?l era la forma verdadera del elefante, y cre?an que los dem?s estaban equivocados. Satisfecha as? su curiosidad, volvieron a darse las manos y tomaron otra vez la senda que les conduc?a a su casa.

Otra vez sentados bajo la palmera que les ofrec?a sombra y les refrescaba con sus frutos, retomaron la discusi?n sobre la verdadera forma del elefante, seguros de que lo que hab?an experimentado por ellos mismos era la verdadera forma del elefante.

Seguramente todos los sabios ten?an parte de raz?n, ya que de alg?n modo todas las formas que hab?an experimentado eran ciertas, pero sin duda todos a su vez estaban equivocados respecto a la imagen real del elefante…

Via: Acuarela de Palabras

La comunicaci?n es percepci?n por lo que antes de decidirnos a explicar algo deberemos entender cual es la parte del elefante que nuestro destinatario ha tocado, entendiendo as? que es lo que nuestro mensaje transmitir??todo un juego de imaginaci?n comunicativa?