Eerst barrière van de mededeling het is de waarneming en enige begrip dit zullen wij de conclusie nemen die enig mogelijk is om te communiceren in de termen of de taal van onze adressee…

Ik verlaat een Indisch populair verhaal u dat het toelicht welke behandeling van comunicaros…

… Meer geleden dan duizend jaar, in de Vallei van de Brahmanputra Rivier, zes leefden blinde mens die de uren doorbracht die onder hen concurreren te zien wie van allen het wijst was.

om hun wijsheid aan te tonen, de wijze mensen verklaarde geschiedenissen fantastischer dan gebeurden zij zelf aan hen en spoedig beslisten zij van onder hen die het fantasierijkst was.

Niettemin, kwam de dag aan waarin de kalme atmosfeer gestoord was en het confrontatie tussen de mensen werd, die geen akkoord over bereikten de nauwkeurige vorm van een olifant. De posities waren tegengesteld en aangezien nr van hen het had kunnen nooit raken, beslisten zij om op de volgende dag weg te gaan zoeken het van een eenheid, en op deze wijze twijfels te kunnen verlaten.

Zodra de eerste vogels hun lied, nog met de zon aan middelen insinueerden toe te nemen, namen blinde zes de jonge persoon Dookiram als gids, en brachten rij met de handen aan de schouders van dat aan voorafgegaan aan hen, ondernamen zij maart opstellend footpath die in het diepste bos was ingegaan. Zij hadden niet veel gelopen toen plotseling, toen duidelijk ingaand in lichtgevende, zij zagen een grote olifant neer calmly op zijn flank klopte. Terwijl zij naderbij kwamen was de olifant omhoog geworden, maar verloor het onmiddellijk rente en het was bereid om zijn ontbijt van vruchten te proeven dat reeds voorbereidingen had getroffen.

De zes wijze blinde waren volledig van vreugde, en anderen door hun geluk werden gelukgewenst a. Tot slot konden zij het dilemma oplossen en beslissen welke de ware vorm van het dier was.

Eerst en vooral, werd het meest beslist, het meegesleept over de gevangengenomen olifant van een grote illusie om het te raken. Niettemin, de veroorzaakte haast die zijn voet over een tak over de grond ontmoette en de flank van de dierlijke voorzijde raakte.
- Oh, broersmijn! , riep ik uit, zeg ik u dat de olifant net zoals een muur van modder aan de zon droog is.

De draai kwam van de tweede aan van blinden, ging dat met meer voorzorgsmaatregel, met de handen vooruit die vóór hem worden uitgebreid, het niet te doen schrikken. In deze positie raakte het onmiddellijk twee zeer lange en gerichte voorwerpen, die over hun hoofd gebogen waren. Zij waren eyeteeth van de olifant.
- Oh, broersmijn! , zeg ik aan u dat de vorm van dit dier precies is aangezien één van een lans… zonder enige twijfel, dit is!
De rest wijze mensen kon niet vermijden om pret te maken van in lage stem, sinds geen klaar geweest met het geloven van die die anderen zeiden.

De derde blinde persoon empezó a acercarse al elefante por delante, para tocarlo cuidadosamente. El animal ya algo curioso, se giró hacía él y le envolvió la cintura con su trompa. El ciego agarró la trompa del animal y la resiguió de arriba a abajo notando su forma alargada y estrecha, y cómo se movía a voluntad.
-Escuchad queridos hermanos, este elefante es más bien como…como una larga serpiente.Los demás sabios disentían en silencio, ya que en nada se parecía a la forma que ellos habían podido tocar.

Era el turno del cuarto sabio, que se acercó por detrás y recibió un suave golpe con la cola del animal, que se movía para asustar a los insectos que le molestaban. El sabio prendió la cola y la resiguió de arriba abajo con las manos, notando cada una de las arrugas y los pelos que la cubrían. El sabio no tuvo dudas y exclamó:
-Ya lo tengo!, dijo el sabio lleno de alegría, yo os diré cual es la verdadera forma del elefante. Sin duda es igual a una vieja cuerda.

El quinto de los sabios tomó el relevo y se acercó al elefante pendiente de oír cualquiera de sus movimientos. Al alzar su mano para buscarlo, sus dedos resiguieron la oreja del animal y dándose la vuelta, el quinto sabio gritó a los demás:
-Ninguno de vosotros ha acertado en su forma. El elefante es más bien como un gran abanico plano – y cedió su turno al último de los sabios para que lo comprobara por sí mismo.

El sexto sabio era el más viejo de todos, y cuando se encaminó hacia el animal, lo hizo con lentitud, apoyando el peso de su cuerpo sobre un viejo bastón de madera. De tan doblado que estaba por la edad, el sexto ciego pasó por debajo de la barriga del elefante y al buscarlo, agarró con fuerza su gruesa pata.
-Hermanos!, Lo estoy tocando ahora mismo y os aseguro que el elefante tiene la misma forma que el tronco de una gran palmera.

Ahora todos habían experimentado por ellos mismos cuál era la forma verdadera del elefante, y creían que los demás estaban equivocados. Satisfecha así su curiosidad, volvieron a darse las manos y tomaron otra vez la senda que les conducía a su casa.

Otra vez sentados bajo la palmera que les ofrecía sombra y les refrescaba con sus frutos, retomaron la discusión sobre la verdadera forma del elefante, seguros de que lo que habían experimentado por ellos mismos era la verdadera forma del elefante.

Seguramente todos los sabios tenían parte de razón, ya que de algún modo todas las formas que habían experimentado eran ciertas, pero sin duda todos a su vez estaban equivocados respecto a la imagen real del elefante…

Via: Acuarela de Palabras

La comunicación es percepción por lo que antes de decidirnos a explicar algo deberemos entender cual es la parte del elefante que nuestro destinatario ha tocado, entendiendo así que es lo que nuestro mensaje transmitirá…todo un juego de imaginación comunicativa…